Mannen toch

We wonen een afscheidsceremonie bij (niet voor ons).
Een man komt later binnen, en doet de ronde om iedereen te begroeten. Nu ja, iedereen?
Bram krijgt een hand. Hij heeft Arune op schoot, die krijgt een aai.
Ik zit naast Bram. De man negeert mij en begroet de man naast mij.

Kijk, we kunnen uren discussiëren over de subtiele discriminatie van vrouwen hier. Ik kan er ellenlange blogjes over schrijven. We kunnen tientallen krantenartikels en studies citeren, en er zelf op papier zetten.
Maar laten we momenteel volstaan met schrijven dat ik van zo’n gedrag nog steeds volledig verrast ben.
Het is niet dat ik mij beledigd voel.
Ik moet er gewoon om lachen.

Vrouw zijn in Indonesië, dat is zoals een dochtertje zijn. Je bent niet minderwaardig, wel ben je geregeld net dat tikje minder belangrijk.